Ο Κώστας Μεντής ήταν ένας από τους χαρακτηριστικότερους τυπίστες του ελληνικού κινηματογράφου, που έγραψε την δικιά του ιστορία στο θέατρο. Γεννημένος το 1913 στην Αμφιλοχία. Σπούδασε στην σχολή Θεάτρου Αθηνών του Κωστή Μπαστιά, αποφοίτησε το 1942. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον θίασο Παλαιολόγου το 1946, ενώ το 1947 στον θίασο Κουκούλη. Συνεργάστηκε ως ρολίστας με πόλλους αξιόλογους θιάσους : Τζέλα Καρούσου, Αδαμάντιου Λεμού, Χρήστου Ευθύμιου, Νίκου Ρίζου, Τάκη Μηλιάδη, Γιάννη Γκιωνάκη, και πόλους ακόμη . Διακρινόμενος κυρίως ως κωμικός τυπίστας. Εμφανίστηκε σε αρκετά έργα κυρίως πρόζας και επιθεώρηση αναφέρονται: Η απαγωγή της Σμαράγδας", "Το ρομάντσο της καμαριέρας", "Ομόνοια πλατς-πλουτς". Το 1960 συμμετείχε στον θίασο Γεωργίας Βασιλειάδου - Βασίλη Αυλωνίτη, στην παράσταση "Οι γαμπροί της Ευτυχίας". Από το 1962 ως το 1966 συνεργάστηκε με τον θίασο Κώστα Χατζηχρήστου. Εκεί εμφανίστηκε στα έργα: Ο κύριος πτέραρχος" των Σακελλάριου - Γιαννακοπούλου, "Ο Τηλέμαχος τρύπωσε" του Νίκου Τσιφόρου, "Κάτω οι γυναίκες" του Σωτήρη Πανταζή, "Ο Μπακαλόγατος" του Χρήστου Γιαννακόπουλου, "Ο Ηλίας του 16ου" των Σακελαρίου - Γιαννακοπούλου, Γελάστε Ανενδοτα" επιθεώρηση του Γιώργου Οικονομίδη.
Με τον θίασο Χατζηχρήστου περιόδευσε στην Αυστραλία το 1965, και στις Ηνωμένες πολιτείες το 1966. Το 1967 έπαιξε με τον θίασο Ρίζου - Φόνσου - Βουτσά, στο έργο "Πέντε πρόσωπα ζητούν μεροκάματο". Το 1971 συμμετέχει στην επιθεώρηση των Κωστα Νικολαιδης - Ναπολέων Ελευθερίου "Κάτω στον Πειραιά". Συνέχισε να εμφανίζεται σποραδικά σε διάφορους θιάσους ως τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης με το Θανάση Βέγγου και τον Κώστα Χατζηχρήστο. Συμμετείχε σε περίπου 40 ταινίες μαζί τους. Είχε συμμετοχή σε πάνω από 60 ταινίες στον ελληνικό κινηματογράφο, αρκετές από τις οποίες ήταν μεταφορές των θεατρικών έργων που συμμετείχε. Πρώτη του εμφάνιση το 1951 στη ταινία "Προ παντός ψυχραιμία. Ήταν επίσης αδελφός του μουσικοσυνθέτη Σπήλιου Μεντή, θείος των ηθοποιών Νέναs Μεντή και Χρήστου Βαλαβανίδη και του πιανίστα/συνθέτη Χρήστου Σπύρου Μεντή. Έφυγε από τη ζωή στις 27 Νοεμβρίου 1983, σε ηλικία 70 ετών.
Σύμφωνα με την αδελφή του, Κατερίνα Μεντή-Βαλαβανίδη, «από μικρός ο Κώστας φαινότανε ότι κάτι θα γίνει. Ήταν χαριτωμένος, έκανε πάντα το σπίτι μας χαρούμενο. Όταν μεγάλωσε, δεν είχε κανείς υπόψιν του – ούτε ο ίδιος – ότι θα γίνει ηθοποιός» Ο γιος της Κατερίνας Βαλαβανίδη και ανιψιός του Κώστα, Χρήστος Βαλαβανίδης, λέει για το θείο του: «Ήταν ένα ανατρεπτικό στοιχείο … Ένα ελεύθερο πνεύμα, με φοβερό σαρκασμό και καυστικό χιούμορ σε βαθμό κακουργήματος. Ο θείος μου ο Κώστας από μικρός έδειξε, τι χαρακτήρας επρόκειτο να γίνει… Δεν ήθελε να πηγαίνει με τίποτα σχολείο τις καθημερινές. Ήθελε να πηγαίνει μόνο, τις Κυριακές. Ένα τυχαίο συμβάν φαίνεται να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καλλιτεχνική σταδιοδρομία του. Αρχές της δεκαετίας του 1940, σύμφωνα με την αδελφή του Κατερίνα, ο Κώστας «συνόδευσε ένα αδελφικό του φίλο, στη σχολή του Μπαστιά. Κάτι συνέβη στην τάξη, κάποιος απουσίαζε και ο κύριος Μπαστιάς για να προχωρήσει το μάθημα ζήτησε κάποιος από τους ακροατές να παίξει τον ρόλο του. Τον έπαιξε ο Κώστας και τον έπαιξε τέλεια. Ενθουσιάστηκε ο Μπαστιάς και ρώτησε τον Κώστα: «Τι δουλειά κάνεις εσύ, παιδί μου». Η απάντηση του Κώστα ήταν: «πηγαίνω για μηχανικός». «Εσύ πρέπει να βγεις στο θέατρο», του απαντά ο Μπαστιάς και συνεχίζει: «Δεν είσαι για αυτή τη δουλειά που διάλεξες. Θα έρθεις και θα βγάλεις τη σχολή μου. Ο Κώστας τελείωσε τη σχολή Μπαστιά αλλά, σύμφωνα με την αφήγηση της αδελφής του, δεν ήταν εύκολο για ένα νέο απόφοιτο να βρει δουλειά. Τα θέατρα ήταν σπάνια.
Μη μπορώντας τότε να πάει στα θέατρα Κοτοπούλη και Κυβέλη «άρχισε το λεγόμενο μπουλούκι στις επαρχίες και τα προάστια της Αττικής. Ζούσαμε στο Λαύριο », θυμάται η Νένα Μεντή, «και ήρθε ο θείος μου κι έπαιξε με ένα μπουλούκι στο Ρίο, το σινεμά. Ήμουνα πιτσιρίκι στα επτά ή οχτώ. Δε θα ξεχάσω πόσο υπερήφανη ένιωθα που έπαιζε ο θείος μου, και πήγαμε και τον είδαμε εκεί, οι φιλενάδες μου, οι φίλοι, οι γονείς των φίλων μας». Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1942. Έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών το 1945. Το 1946 συμμετείχε στον θίασο Παλαιολόγου. Ακολούθησαν συνεργασίες με τους θιάσους των Καρούσου, Αδαμάντιου Λεμού, Κούλας Νικολαΐδου, Ρίξου – Μηλιάδη – Γκιωνάκη και άλλων. Από το 1962 μέχρι το 1966 ο Κώστας Μεντής συνεργάστηκε στο θέατρο με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Εμφανίστηκε στα έργα «Κύριος Πτέραρχος» των Σακελλάριου -Γιαννακόπουλου, «Ο Τηλέμαχος τρύπωσε» των Τσιφόρου -Βασιλειάδη, ο Ηλίας του 16ου» πάλι των Σακελλάριου- Γιαννακόπουλου. Ακολούθησε τον Χατζηχρήστο στις περιοδείες του στην Αυστραλία (1965) και στις Ηνωμένες Πολιτείες (1966). Το 1967 παίζει στον θίασο Ρίζου-Φόνσου-Βουτσά στην κωμωδία «Πέντε πρόσωπα ζητούν μεροκάματο». Στον κινηματογράφο έκανε πολλές ταινίες: «Πάρε κόσμε» του Ερρίκου Θαλασσινού, «Ένας απένταρος λεφτάς» του Κυριακόπουλου, «Καλώς ήλθες δολάριο» του Αλέκου Σακελλαρίου, «Ένα ασύλληπτο κορόιδο» του Βέγγου, «Ο Πατούχας» του Παπακώστα, Καψάλης. Δευτερότοκος στην οικογένεια, ο Κώστας Μεντής «έπαιξε σε κωμωδίες, σε ρόλους δεύτερους, κάνοντας το μύωπα, τον πελάτη ή το στρατιωτικό.
Η αδελφή του, η Κατερίνα Βαλαβανίδη, αναφέρει σε σχετική συνέντευξη ότι πίστευε ότι «ήτανε για κάτι καλύτερο απ’ αυτό που έγινε», αλλά δεν ήξερε το «γιατί» δεν έγινε. Ο ανιψιός του, Χρήστος Βαλαβανίδης, ανέφερε ότι ήταν ένας «απίστευτα αυθεντικός και αθώος – με την πραγματική έννοια της λέξης – άνθρωπος. Τέλος, η ανιψιά του, Νένα Μεντή. έδωσε την απάντηση: «Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ πρώτων και δεύτερων ηθοποιών, πρωταγωνιστών ή μη. Πιστεύω ότι δεν είναι θέμα χαρισμάτων ή ταλέντου, που δεν ξέρω κι αυτό ακριβώς τι είναι, αλλά είναι θέμα δουλειάς, τύχης, αφοσίωσης και φιλοδοξίας… Ο θείος μου δεν είχε την παραμικρή φιλοδοξία να πάει παραπέρα από αυτό που έκανε. Ήθελε να περνάει καλά, να κάνει και τους άλλους να περνούν καλά και τίποτε άλλο. Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976). Μεταμορφώσεις (1975). πατέρας Σάκη. Ένας νομοταγής πολίτης (1974). Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ (1973)… δημόσιος υπάλληλος.Ο τσαρλατάνος (1973). γιατρός σε χωριο. Ο Πατούχας (1972). Σμυρνιός. Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)… περιφερόμενος μουσικός. Θύμιος εναντίον Τσίτσιου (1971). πελάτης ξενοδοχείου. Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει (1971)… Ποδονιφτέας. Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971). τελωνειακός. Διακοπές στο Βιετνάμ (1971). πελάτης ταβέρνας. Ένα μπουζούκι αλλοιώτικο απο τα άλλα (1970). επιθεωρητής. Ο αχαΐρευτος (1970). Σπύρος Βαρδατρίχας. Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970) … πελάτης ταβέρνας. Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα (1970). Πολύκαρπος Πολυκάρπου. Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1969). Σταμάτης. Γαμπρός από τη Γαστούνη (1969). Θου – Βου, φαλακρός πράκτωρ, επιχείρηση: γης μαδιάμ (1969). Θα κάνω πέτρα την καρδιά (1968). Οι μνηστήρες της Πηνελόπης (1968). περιπτεράς. Ένας απένταρος λεφτάς (1967). ένας τρελός πράκτορας. Βοήθεια ο Βέγγος, φανερός πράκτωρ 000 (1967). καθηγητής. Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1946. Ήταν αδελφός του γνωστού συνθέτη Σπήλιου Μεντή, καθώς και θείος των ηθοποιών Νένας Μεντή και Χρήστου Βαλαβανίδη. Έφυγε από τη ζωή στις 27 Νοεμβρίου 1983 σε ηλικία 70 ετών.
Δημοσίευση σχολίου