Ο λόγος που αποφάσισε να αποσυρθεί και οι σημερινές της ασχολίες. Όταν σκεφτόμαστε δράμα στον ελληνικό κινηματογράφο, αμέσως μας έρχονται στο μυαλό οι «μυθικές» ερμηνείες της Μάρθας Βούρτση, η οποία όμως εδώ και πάνω από μια δεκαετία έχει αποσυρθεί από τη δημοσιότητα, με έναν άλλον εμβληματικό ηθοποιό να έχει απομονωθεί επίσης. Η μητέρα της ήταν ζωγράφος και ο πατέρας της Μιχάλης Βούρτσης μαέστρος, από τους ιδρυτές της Λυρικής σκηνής το 1942. Η οικογένειά της εγκαταστάθηκε από την Οδησσό στην Αθήνα. Η ίδια έλαβε αυστηρή ρωσική ανατροφή. Εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες ερμηνεύοντας κυρίως δραματικούς ρόλους στα λεγόμενα «μελό» της εποχής, (Αυτή που δεν λύγισε, Είναι μεγάλος ο καημός, Απόκληροι της κοινωνίας, Καρδιά μου πάψε να πονάς, Με πόνο και με δάκρυα), αλλά και σε διαφορετικού ύφους ταινίες, όπως Τα κίτρινα γάντια και Ο σκληρός άνδρας. Αρκετά χρόνια αργότερα έκανε και κάποιες εμφανίσεις στην τηλεόραση, όπως στη σειρά Οδός Ανθέων (1987-1988) της κρατικής τηλεόρασης, στην κωμική σειρά του Mega Channel Η Ελίζα και οι άλλοι, καθώς και στο σήριαλ του Mega Channel Επτά θανάσιμες πεθερές.
Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε στο σηριαλ του Mega Channel 1 μήνας και κάτι, όπου έκανε την μητέρα της Άννας (Ζέτα Δούκα). ‘Όπως και το 2008-2011 έπαιξε στην σειρά Η πολυκατοικία, ως Παναγιώτα Πετροχείλου. Τον θεατρικό χειμώνα 2004 εμφανίστηκε στο θέατρο Βεάκη στην παράσταση Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια. Οι κριτικές ήταν πολύ καλές. Εμφανίστηκε επίσης στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού τον Ιούλιο του 2005 και τον Ιούνιο του 2006 στην τραγωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κοριολανός στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Ο μεγάλος έρωτας, ο θάνατος του συζύγου της και η εξαφάνιση. To 1965 στα γυρίσματα του Είμαι μία δυστυχισμένη η Μάρθα Βούρτση γνώρισε την… ευτυχία. Και συγκεκριμένα τον Ξενοφώντα Φιλέρη. Ο σπουδαίος ποιητής και στιχουργός τότε δούλευε ως μακιγιέρ στο φιλμ. Και προέκυψε έρωτας που κράτησε για σχεδόν μισό αιώνα, αφού τους χώρισε μόνο ο θάνατος του, το 2014. Έζησαν αλλά και δημιούργησαν μαζί.
Συγκεκριμένα ίδρυσαν, μεταξύ άλλων, την εταιρεία παραγωγής «Μάρθα φιλμ» μέσω της οποίας έκαναν πέντε ταινίες. Αλλά ως άνθρωποι που δεν τα πήγαιναν καλά με τα οικονομικά, το 1967 η εταιρεία έκλεισε. Ξέχωρα όμως από τα επιχειρηματικά τους, η ηθοποιός και ο άνθρωπος που εκτός από μοναδικά τραγούδια είχε γράψει το σπουδαίο –και αυτοβιογραφικό– βιβλίο Οι σαλταδόροι του Βύρωνα έζησαν μια ζωή κυριολεκτικά κοινή. Από το θάνατό του κι έπειτα, η Μάρθα Βούρτση δεν ασχολείται ούτε με την τηλεόραση ούτε με το θέατρο.
Βρίσκεται την περισσότερη ώρα της στο σπίτι της και παρακολουθεί τα δρώμενα. Ενημερώνεται τον τελευταίο καιρό και από το διαδίκτυο, με το οποίο μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν είχε καμία σχέση. Η Μάρθα Βούρτση αυτή τη στιγμή παίρνει μία σύνταξη και μοναδική της παρηγοριά είναι να ακούει μουσική και να βλέπει τις ταινίες του Θοδωρή Αγγελόπουλου. Μοναδική της παρηγοριά εκτός από τη μουσική είναι και το διάβασμα βιβλίων. Άλλωστε, δεν μπορεί, όπως λέει, να ακούει τους πάντες να μιλούν χωρίς ουσιαστικά να έχουν κάτι να πουν. «Δεν αντέχω άλλο. Και μιλούν όλοι μαζί. Και εντέλει ξέρετε γιατί μιλούν όλοι μαζί; Ποια πόστα διαπραγματεύονται; Ποιες καρέκλες; Τα ξέρουμε όλα πλέον».
Ακολουθήστε μας στο Facebook
Ακολουθήστε μας στο Facebook
Δημοσίευση σχολίου